Geen lichtere raket voor Europa: ESA zet volgende versie van de Ariane 6 op pauze

Het Europese ruimteagentschap ESA heeft donderdag bevestigd dat een geplande upgrade van de Ariane 6-raket, de zogenaamde Block 3, van de tafel is geveegd. De bevestiging kwam er bijna twee weken nadat het nieuws was uitgelekt. Een missie naar Saturnusmaan Enceladus komt daardoor op losse schroeven te staan.

Kernonderdeel van Block 3 was ICARUS. Dat zou een lichtere bovenste rakettrap zijn geworden. De brandstoftanks zouden uit koolstofvezel worden gemaakt, dat veel lichter is dan het huidige metaal. Daardoor zou de raket zo'n twee ton meer lading kunnen meenemen en zou de productie ook goedkoper worden.

De kostprijs is ironisch genoeg een van de redenen dat ICARUS verdwijnt. Officieel ziet ESA op dit moment "geen programmanood" voor de upgrade, maar de lidstaten keurden vorig jaar op de ministerraad geen enkele evolutie van de bovenste trap goed. Ze zetten hun geld liever in op meer vluchten met de huidige raket. De ontwikkeling van de Ariane 6 en haar lanceerbasis in Frans-Guyana heeft al 3,6 miljard euro gekost. Volgens de website Ars Technica zit er, ontwikkelingskosten en subsidies samengeteld, meer dan 100 miljoen euro belastinggeld in elke lancering.

Raket heeft zichzelf bewezen

Toch is het jammer, want hoewel de Ariane 6 niet herbruikbaar is, heeft de raket zichzelf wel bewezen tegenover Amerikaanse concurrenten in dezelfde gewichtsklasse, zoals New Glenn van Blue Origin en Vulcan van ULA. In twee jaar tijd zijn er acht vluchten mee uitgevoerd en die zijn allemaal geslaagd. De raketten van de concurrentie hebben daarentegen kinderziektes. Laten we SpaceX even buiten beschouwing laten: dat bedrijf loopt met zijn deels herbruikbare raketten zo ver voor dat de vergelijking niet eerlijk is.

Concreet betekent de annulering van ICARUS dat de geplande L4-missie naar Saturnusmaan Enceladus opnieuw moet worden bekeken. De missie is namelijk ontworpen om te vliegen met een Block 3-versie van de Ariane 6. L4 is wel niet geannuleerd: ESA mikt op een lancering rond 2042. De onbemande sonde zou dan rond 2052 bij Enceladus aankomen en er een landingsmodule neerzetten, die minstens twee weken stalen van het oppervlak moet nemen.