Review NBA 2K27: meer van precies hetzelfde

Basketbal op de console is al jaren het exclusieve domein van één ontwikkelaar. NBA 2K27 is automatisch hét basketbalspel van het jaar. Simpelweg omdat er niks anders is. Fanatiek basketballiefhebber Rutger kroop achter de knoppen.

NBA 2K27 is grotendeels wat je er van verwacht. NBA2K26 met een paar tweaks en een nieuw verhaal voor je MyCareer. Dit keer was je supergoed, maar kreeg je een ongeluk, waardoor je kansen weg lijken. Maar guess what... inderdaad.

De game combineert een diepe basketbalsimulatie met een gigantisch aanbod aan spelmodi. In MyCareer bouw je je eigen speler op van nieuweling tot NBA-legende, MyTeam laat je met digitale verzamelkaarten je droomteam samenstellen en in MyNBA duik je diep in het managen van een complete franchise. Voor iedereen met een liefde voor de sport én gamen is het al een decennium vaste prik. EA Sports haakte jaren geleden af met NBA Live, waardoor 2K een absoluut monopolie heeft.

Dat monopolie eist alleen al jaren zijn tol. Echte innovatie blijft uit. Bovendien krijgen de makers steevast het verwijt dat de game een agressieve pay-to-win-machine is geworden. Wil je in MyCareer een speler maken die online mee kan komen, dan moet je honderden uren 'grinden' of de portemonnee trekken voor Virtual Currency (VC). Vorig jaar kwam daar nog een schepje bovenop met de introductie van betaalde Season Passes in een game waar je toch al de hoofdprijs voor betaalt.

Kleine stapjes, grote prijs

Dat brengt ons bij NBA 2K27. Wie hoopte dat 2K na alle kritiek het roer om zou gooien, komt bedrogen uit. Ja, er zijn verfijningen. Dribbelen voelt iets meer alsof je controle hebt, de animaties sluiten iets beter op elkaar aan dankzij updates aan het ProPlay-systeem en de AI verdedigt op momenten wat slimmer. Maar onder de motorkap voelt dit absoluut niet als een volwaardige nieuwe release. Het is eerder een prijzige 'season update' in een nieuw jasje.

Dat zie je het duidelijkst terug in het narratieve gedeelte van MyCareer. De storyline is opnieuw houterig, volgestopt met tenenkrommende dialogen en voorspelbaar van A tot Z. Buiten de wedstrijden om laten de graphics flink te wensen over. Wie games als Red Dead Redemption 2 heeft gespeeld, waarin werelden ademen en personages cinematisch tot leven komen, schrikt van de stijve gezichtsuitdrukkingen, de haardossen die op pruiken lijken en de zielloze spelwereld waarin je rondloopt. Het contrast tussen de topklasse actie op het veld en de matige afwerking daarbuiten blijft pijnlijk groot. De stad waarin je rondloopt is grotendeels gelijk gebleven, dus je had verwacht dat daar flink op gepolijst zou worden. Maar de visuele verbeteringen zijn beperkt.

Gedoemd om te spelen

En toch. Toch is de kans gigantisch dat deze game de komende maanden weer helemaal kapot gespeeld gaat worden. De combinatie van liefde voor basketball en liefde voor gaming laat simpelweg geen keuze over. De core gameplay op het veld blijft fantastisch, hoe frustrerend de randverschijnselen ook zijn. Het onderstreept alleen maar hoe hard deze serie concurrentie nodig heeft. Zonder een uitdager die 2K scherp houdt, blijft de ontwikkelaar op zijn lauweren rusten en de hoofdprijs vragen voor minimale innovatie. NBA 2K27 is steengoed op het veld, maar verdient eigenlijk een geduchte tegenstander die de makers posterized met een spectaculaire nieuwe game.