© NASA
Oorlog in de ruimte is al begonnen maar ziet er helemaal niet uit zoals je denkt
Als je aan oorlog in de ruimte denkt, denk je wellicht aan Star Wars. Tegenwoordig misschien ook aan Dune. Je denkt aan lasers en ontploffingen en kleine ruimteschepen die zigzaggend achter elkaar aan vliegen. Dat is niet hoe het eruitziet.
Oorlog in de ruimte is traag, onzichtbaar en wordt uitgevochten door apparaten ter grootte van een koelkast die weken nodig hebben om een manoeuvre uit te voeren. Het is niet spectaculair. Het is zelfs saai. En het is al een tijdje lang aan de gang.
Ergens in 2022, op zo'n 36.000 kilometer boven de aarde, probeerde een Amerikaanse patrouillesatelliet twee Chinese toestellen te benaderen. Met de zon in de rug, van achteren, precies zoals het hoort, kwam de Amerikaanse kunstmaan steeds dichterbij zijn doelwitten. Maar een van de Chinese satellieten remde af, liet de Amerikaan voorbijschieten en ging vervolgens achter zijn achtervolger aan. Het Pentagon heeft het incident nooit publiekelijk bevestigd, maar de krant The Washington Post beschreef het tot in detail.
Sindsdien is het alleen maar geëscaleerd. In 2024 voerden vijf Chinese experimentele satellieten gesynchroniseerde formaties uit in een lage baan rond de aarde. Ze bewogen om elkaar heen alsof ze een team van gevechtspiloten waren. De US Space Force noemde het "dogfighting in space."
Even Rogers, CEO van het Amerikaanse ruimtebedrijf True Anomaly, corrigeert die term in een interview met Ars Technica. Het is eerder een "sloth fight", zegt hij. Een luiaardengevecht. Alles gaat traag. Satellieten manoeuvreren weken- of maandenlang om een positie in te nemen, niet seconden. Ze schieten (nog) niet op elkaar, maar luisteren elkaars signalen af, maken foto's en proberen in te schatten wat de ander aan boord heeft. Het klinkt voorlopig niet heel spannend, maar de grote spelers nemen dit bloedserieus.