Crashtests moeten veranderen door de komst van zelfrijdende auto’s

Vroeger werd er een kadaver in een auto gelegd en werd die zo recht tegen een muur aan gereden, maar inmiddels zijn crashtests gelukkig aanzienlijk uitgebreider. Alleen niet meer uitgebreid genoeg, want we stappen zo een tijdperk in waarin we de auto weer anders gebruiken: de zelfrijdende auto om precies te zijn, en daar moeten nieuwe plannen voor worden gemaakt.

Crashtests worden al sinds de jaren ‘30 verricht en er wordt veel in geïnnoveerd. Het begon ooit met echte kadavers, maar uiteindelijk kwamen er kinderdummies, vrouwelijke dummies en zwangere dummies bij. Ook kregen die steeds meer sensoren. Daarnaast werd ook de test zelf steeds uitgebreider. Waar een auto vroeger recht tegen een vlakken muur aanreden, daar moest op den duur rekening worden gehouden met het feit dat bestuurders in werkelijkheid juist wel proberen uit te wijken en dan vaak schuin tegen een object belanden. 

Crashtests

Sinds 2020 wordt er zelfs meer dan een stilstaand blok gebruikt: er wordt frontaal tegen een rijdende kar opgereden, om zo te controleren of een grote auto een kleine niet zou verpulveren. Ook wordt er nu gemeten wat er met de passagier gebeurt die niet aan de kant van de impact zit. En uiteindelijk kan er ook veel digitaal worden gecheckt, dus voor een prototype voor de test gaat, is er al veel getweakt door digitale botsoefeningen. En dat geldt ook voor de dummies: daar bestaan ook virtuele varianten van om te kijken wat de impact doet met spieren, weefsel, bloedvaten en de botten. 

De onderstaande verdieping is exclusief voor Bright++-abonnees.