Tests

Game van de week: Halo 5 Guardians

8 november 2015 18:10

<p><strong> Je bent jager én opgejaagd wild tegelijk in Halo 5. Een shooter met epische scenes én een resolutie-probleem.</strong></p><p></p>

Wat: Halo 5: Guardians

Voor: Xbox One

In een notendop:

Door het mediaoffensief van Call of Duty: Black Ops III zou je bijna vergeten dat er nog een 'Triple A'-shooter uit is gekomen en wel het stokpaardje van de Xbox One: Halo 5: Guardians. Enige ‘nadeel’ is dus dat je wel een Xbox One in huis moet hebben. Maar dat is met de volgende week ook te verschijnen Xbox One-exclusieve Rise of the Tomb Raider verre van een straf.

Is Halo niet een beetje over zijn hoogtepunt heen?

Dat valt reuze mee. De franchise is nog steeds de grootste binnen het game-portfolio van het merk Xbox en de serie (en alle spin-offs) laat nog steeds Microsofts kassa rinkelen. De populariteit die de game had ten tijde van Halo 3 is moeilijk te evenaren maar na het wisselend ontvangen Halo 4 heeft ontwikkelaar 343 Industries de touwtjes nu weer helemaal strak in handen.

Hoe dat zo?

Deze game heeft namelijk drie pijlers die stuk voor stuk hun mannetje staan. In de verhalende campagne, die weer een paar zeer memorabele, epische ("mag ik dat-zeggen? ja, ik mag dat zeggen") scenes kent, speel je jager én opgejaagd wild tegelijk. In de singleplayer zien we het verhaal vanuit wisselend perspectief, waarbij je steeds met twee teams van vier op actie gaat. Master Chief wordt bijgestaan door andere genetic-enhanced soldaten terwijl Spartan- bikkel Jameson Locke achter de rogue-gegane (?) Master Chief aanzit samen met Fireteam Osiris bestaande uit de Spartans Vale, Tanaka en Buck (die laatste ken je nog uit Halo 3: ODST). Je kunt de campagne bovendien met drie vrienden in online co-op spelen via drop in, drop out en anders neemt de AI de taken over.

En die andere twee pijlers?

Multiplayer natuurlijk in de vorm van de tegenpolen Arena en Warzone. Arena kent verschillende speltypen en biedt compacte, snelle, flitsende shootouts voor 4 tegen 4. Gloednieuw is echter de grootschalige Warzone: een 12 versus 12 multiplayer mode waarbij beide teams, rood versus blauw, elkaars core moeten vernietigen door drie strategische punten te bezetten. Twist is echter dat er ook nog AI-aangestuurde Covenant-vijanden zo nu en dan opduiken. Je vecht dus op twee fronten. Met verdiende punten (REQs) en ranks, krijg je bovendien de beschikking over alle favoriete wapens en voertuigen uit de Halo-franchise zoals het bekende Energy Sword, een Warthog of Banshee of een brute Mech.

Dus er valt weinig te klagen?

Nou ja, altijd natuurlijk. De makers vloeken een keer enorm in de Halo–kerk door de splitscreen co-op te laten schitteren door afwezigheid. Dat was nu altijd een van de charmes om samen met een bevriend bankzitter de campagne te doorlopen. Daarnaast laat de resolutie af en toe wat steken vallen ten faveure van de 60 frames per seconde waarmee de actie in beeld komt. Dat komt omdat Halo 5 gebruik maakt van zogenaamde progressieve resolutie. Daardoor oogt de game niet altijd even mooi en dat kan eigenlijk niet bij een vlaggenschip als Halo.

Eindoordeel?

Een meer dan prima Halo waarbij 343 na een wat onwennige start ferm haar stempel drukt op de franchise en meteen de deur wagenwijd open zet voor het onvermijdelijke Halo 6.

Door Jan Meijroos

Lees meer 'games van de week'